Novel

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 33

Pinterest LinkedIn Tumblr
Spread the love

നോവൽ
എഴുത്തുകാരൻ: ബിബിൻ എസ് ഉണ്ണി

” ടാ.. എണീക്കാടാ കോളേജിൽ പോകേണ്ടേ.. ”

രാവിലെ തന്നെ നവി എല്ലാരേയും വിളിച്ചുണർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…

” എടാ… പൊട്ടാ അതിനു ആറരയല്ലേയായുള്ളൂ.. ഇപ്പോഴേ അങ്ങോട്ട്‌ പോയിട്ടു ആരെ കാണാനാ.. ”

അജോ കണ്ണും തിരുമി എണീറ്റു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…

” ആറരയെ ആയൊള്ളോ.. ”

നവി സംശയത്തോടെ ക്ലോക്കിലേക്കു നോക്കി.. അപ്പോൾ ക്ലോക്കിൽ ആറര കഴിഞ്ഞതെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .. അത് കണ്ടോരു വളിച്ച ചിരിയോടെ എല്ലാരേം നോക്കി.. നാലാം സേം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷമെല്ലാവരും ഏഴര എട്ട് ഈ സമയത്താണ് എണീക്കുന്നത്…

” എന്തായാലും എണീറ്റില്ലേ ഇനി ഉറങ്ങണ്ട, ഇന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെ പോയേക്കാം… ”

നവിയൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു…

” ഇവന് വട്ടായോ.. ”

നവിയുടെ സംസാരം കേട്ട് അർജുൻ ചോദിച്ചു…

” നവി നീ പോ… രാവിലെ എന്നേകൊണ്ടോന്നും പറയിപ്പിക്കരുത്… ”

ജെറി ഇതും പറഞ്ഞു അവന്റെ പുതപ്പ് തലവഴിയിട്ട് കൊണ്ട് വീണ്ടും കട്ടിലിലെക്ക് ചാഞ്ഞു..

അതുകണ്ടൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ അർജുൻ എണീട്ടു ഫ്രഷാകാൻ പോയി… അതുകണ്ടു അജോയും അവന്റെ പുറകെ തന്നെ പോയി…

എല്ലാരും പോയി കഴിഞ്ഞതും നവി വീണ്ടും ഉറങ്ങുന്ന ജെറിയെ കണ്ടു നവി അവിടെയിരുന്ന വെള്ളം എടുത്തു അവൻറെ മേലെക്കോഴിച്ചു…

” ടാ.. പുല്ലേ.. നിനക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ.. ഞാൻ വെളുപ്പിനെയാണോന്നു കിടന്നത്, ആ എന്നേ നീ ഉറക്കില്ലല്ലേ… ”

ജെറി നവിയോടു ആദ്യം ദേഷ്യത്തോടെയും പിന്നെ സങ്കടത്തോടെയും പറഞ്ഞു…

” പോയി റെഡിയായി വാടാ… ”

ജെറി പറഞ്ഞത് കേട്ടൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ നവി പറഞ്ഞു…

” നിന്നോട് ദൈവം ചോദിക്കുമടാ.. ”

ജെറി ഇതും പറഞ്ഞു തോർത്തും ബ്രഷുഷുമായി ബാത്‌റൂമിലേക്കു നടന്നു… അവന്റെ പോക്ക് കണ്ടൊരു ചിരിയോടെ നവി നിന്നു, അപ്പോഴേക്കും അജോയും അർജുനും തിരിച്ചു വന്നിരുന്നു…

ജെറി കൂടെ വന്ന ശേഷം, എല്ലാരും മെസ്സിൽ പോയി ഭക്ഷണമെല്ലാം കഴിച്ചു നേരെ കോളേജിലേക്കു പോയി..

കോളേജ് ഗൈറ്റിന്റെ അവിടെ അഭിയെ കണ്ടതും നവിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.. അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി കൂടെ കണ്ടതോടെ അഭിക്കു തന്നോട് ദേഷ്യമില്ലന്നും അവനു തോന്നി… അർജുൻ പതിവുപോലെ എല്ലാരേയും കണ്ടതും അവൻ രെമ്യയുടെ അടുത്തെക്കു നടന്നു ..

” എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നടാ കഴിഞ്ഞ ദിവസം നാട്ടിൽ പോയിട്ട്.. ”

അഭിയെ കണ്ടതും അജോ ചോദിച്ചു..

” പിന്നെ പൊളിയായിരുന്നു.. ”

അഭി എന്നെത്തെയുമുള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

” ഇന്നലെ ഇപ്പോൾ വന്നു, ”

അജോ വീണ്ടും അവളോട്‌ ചോദിച്ചു..

” ഇന്നലെയൊരു ഏഴ് മണിയായപ്പോൾ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തി.. ”

” നവി നിനക്കെന്തുപറ്റി ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്നത്.. ”

നവിയൊന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു ആതിര അവനോടു ചോദിച്ചു…

” ഏയ്‌ ഒന്നുല്ല രാവിലെയൊരു ഉപ്പ് ചായകുടിചതിന്റെയാ.. ”

ആതിര ചോദിച്ചതിന് അജോ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു..

” ഉപ്പ് ചായയൊ… അതെന്താ അവിടെ പഞ്ചാര ഇല്ലായിരുന്നോ.. ”

അജോ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും രെമ്യ ചോദിച്ചു…

” അതൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു.. ”

” പിന്നെ.. ”

” അതേ ഒന്നുല്ല.. രാവിലെ ഒരാവിശ്യവുമില്ലാതെ ഞങ്ങളുടെ ഉറക്കം കളഞ്ഞതിന് ചെറിയൊരു പണി കൊടുത്തു അത്രയുള്ളൂ… അല്ലെടാ… ”

അജോയൊരു ആക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. അതു കേട്ടതും നവി ദേഷ്യത്തോടെ അജോയെയൊന്നു നോക്കി…

” ടാ ഉറക്കം കളഞ്ഞതിന് ഇത്രയും വേണമായിരുന്നൊ… ”

ആതിര ചോദിച്ചു… അപ്പോഴും അഭി നവിയെ ഇടയ്ക്കു നോക്കുനുണ്ടായിരുന്നു

” ഇനി അവൻ ഉറങ്ങികിടക്കുന്നവരെ ഉണർത്താൻ നോക്കുമ്പോൾ ഇതോർമ്മ വരണം… ”

അജോയൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ നവിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.. അതു കെട്ടവൻ അജോയെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി..

” വാ ക്ലാസ്സിൽ പോകാം ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല.. ”

നവിയുടെ നോട്ടം കണ്ടതും അജോ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു.. അതു കേട്ടു എല്ലാവരും ക്ലാസ്സിലേക്കു നടന്നു… നവി ഏറ്റവും പുറകിലയാണ് നടന്നത്, അവന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ അഭിയിലായിരുന്നു …

” അല്ല നിങ്ങളാരും ഞാൻ പറഞ്ഞ.
സർപ്രൈസിനെ പറ്റി ചോദിക്കുന്നില്ലേ.. ”

ക്ലാസ്സിൽ കയറുന്നതിനു മുൻപ് അഭി എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു…

” സർപ്രൈസോ.. ”

അജോ ആലോചനയോടെ ചോദിച്ചു…

” ടി നീ ഇവരോടുന്നും പറഞ്ഞില്ലേ .. ”

അജോ സംശയമായി ചോദിച്ചതും അഭി നേരെ ആതിരയോടെ ചോദിച്ചു…

” ഞാൻ പറഞ്ഞതാ.. എടാ ഇന്നലെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അഭി നമ്മുക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം .. ”

ആതിര പറഞ്ഞു..

” ആ.. ശെരിയാ ഞാനത് പെട്ടന്ന് ഓർത്തില്ല.. ഇനി മോള് പറ എന്താ സർപ്രൈസ്.. ”

അജോ അഭിയുടെ മുന്നിൽ കേറി നിന്നോണ്ട് ചോദിച്ചു…

” അതു സർപ്രൈസ്.. ഞാൻ പിന്നെ പറയാം.. ”

അഭിയൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

” ഞാനീകളിനിർത്തി.. നീ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ ഇവരൊടു പറഞ്ഞേരെ.. എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട… ”

അജോ, അഭിയെ നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ ഇതും പറഞ്ഞു ക്ലാസ്സിലേക്കു കയറി…

” അഭി ഇത്രയും വേണ്ടായിരുന്നു… ”

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ളവരും അഭിയെ നോക്കാതെ ക്ലാസ്സിലേക്കു കയറി.. അഭി തിരിഞ്ഞു നവിയെ നോക്കി അവനും തന്നെ നോക്കുവാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഒന്നും പറയാതെ ക്ലാസ്സിലേക്കു കയറി സീറ്റിലിരുന്നു.. പുറകെ നവിയും വന്നു സീറ്റിലിരുന്നു…

അപ്പോഴേക്കും മിസ്സ്‌ വന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് എല്ലാരും ക്ലാസ്സിൽ ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു…

സാധാരണ മിസ്സ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കുബോഴും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഭി ഇന്ന് ഒന്നും സംസാരിക്കത്തതും അഭിയുടെ അവഗണനയും നവിക്ക് ഇഷ്ട്ടപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല… എന്നിട്ടും അവനൊന്നും മിണ്ടാതെയിരുന്നു…

ഉച്ചക്ക് പതിവുപോലെ എല്ലാവരും ഗ്രൗണ്ടിലെ മരത്തണലിൽ ഒത്തു കൂടി…

” നിങ്ങൾക്കൊരു സർപ്രൈസുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.. ”

അഭി പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരോടുമായി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു…

” ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം അല്ലേൽ ഇതു വച്ചു ഞാൻ നിന്റെ തലയ്ക്കിട്ടടിക്കും… ”

അജോ അവിടെ കിടന്നയൊരു കല്ലെടുത്തു അഭിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു..

” വേണ്ട വേണ്ട ഞാൻ പറയാം.. അല്ലേൽ വേണ്ട കാണിക്കാം.. ”

ഇതും പറഞ്ഞു അഭിയുടെ ഫോൺ എടുത്തു, അതിലെ ഗാലറിയിൽ നോക്കിയൊരു ഫോട്ടോ എടുത്തു എന്നിട്ട് എല്ലാവരുടെയും കൈയിലേക്കാ ഫോൺ കൊടുത്തു…

ആ ഫോട്ടോ കണ്ടവർ അത്ഭുതത്തോടെ അതിലേറെ അതിശയത്തോടെ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി…

” ടി ഇതെപ്പോൾ.. ഞങ്ങളോടൊരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.. ”

ആതിര ആ ഫോട്ടോ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അതു കേട്ട് ഒന്നും മനസിലാകാതെ നിന്ന നവിയുടെ കൈയിലേക്കു ആ ഫോൺ കൊടുത്തു.. അതിലേ ഫോട്ടോ കണ്ടതും നവിക്ക് തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി…

അഭിയുടെ കൈ വിരലിലേക്കു ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ മോതിരമിടുന്ന ഫോട്ടോയായിരുന്നു അതു.. അവർക്ക് ചുറ്റുമായി അവരുടെ വീട്ടുകാരേന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ആളുകളുമുണ്ട്, എല്ലാവരുടേയും മുഖങ്ങളിൽ സന്തോഷവും…

” ടി നിങ്ങളൊടു പറയാഞ്ഞത് മനഃപൂർവമൊന്നുമല്ല.. ഈ കാര്യം ഞാൻ തന്നെ അറിയുന്നത് അവിടെ ചെന്നതിന് ശേഷമാണ്…”

അഭി പറഞ്ഞു…

” പിന്നെ അതു പുളു, നീ അറിയാതെ നിന്റെ നിച്ഛയം വരെ കാര്യങ്ങളെത്തിയെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാണോ… ”

അഭി പറഞ്ഞത് കേട്ടു അജോ ചോദിച്ചു.. അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാൻ പറ്റാതെയിരിക്കുവായിരുന്നു നവി…

” എടാ സത്യമാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്, കഴിഞ്ഞ ദിവസം അച്ഛ വിളിച്ചു പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.. എന്താണന്ന് ചോദിചിട്ട് അച്ഛനൊന്നും വിട്ടു പറഞ്ഞതുമില്ല… ഞാൻ പേടിച്ചാണ് ഇവിടെ നിന്നും പോയത് ആർകെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറ്റിയൊന്നോർത്തു…

വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോഴാണേൽ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാം റിലേറ്റീവ്സും അവിടെയുണ്ട്.. അതുടെ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്നുടെ പേടിച്ചു.. പിന്നെ എല്ലാവരെയും നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോഴാണ് സമാധാനമയത്…

അപ്പോഴാ ഞാൻ ആതിരയെ വിളിച്ചു അവിടെ എത്തിയ കാര്യം പറഞ്ഞത്…

അന്ന് വൈകിട്ടാണ് ആരോഹേട്ടൻ, എന്നേ അടുത്ത ദിവസം പെണ്ണ്കാണാൻ വരുന്ന കാര്യം അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ… അതു . ”

“ഓ.. ഓ അപ്പോഴേക്കും ആരോഹേട്ടൻ വരെയായിയല്ലേ… മ്മ്.. നടക്കട്ടെ ”

ആതിരയൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു … അതു കേട്ടതും അഭി നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു…,

” ആ.. ഇവൾക്ക് നാണമൊക്കെ വരുവോ.. ”

രെമ്യ വീണ്ടും കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” ഒന്നും പോ, രെമ്യ… ”

അഭി അവളെ ചെറുതായി തല്ലികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അതു കണ്ടു എല്ലാരുടേയും ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വന്നേങ്കിലും നവിയ്ക്ക് മാത്രം ദേഷ്യമാണ് വന്നത്… നവിയെ ആരും അന്നേരം ശ്രെദ്ധിച്ചകാഞ്ഞത് കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം ആരും കണ്ടതുമില്ല…

” എന്നിട്ട് ബാക്കി പറ… പുള്ളിക്ക് എന്താ ജോലി.. സ്വഭാവം എങ്ങനെ…”

ആതിരയൊരു ചിരിയോടെ അഭിയോട് ചോദിച്ചു…

” അതു ആരോഹേട്ടൻ യൂ എസിലാ, അവിടെയൊരു കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഇഞ്ചിനിയറണ് ഇപ്പോൾ ലീവിന് വന്നതാ എന്നേ കാണാൻ, അടുത്ത ആഴ്ച തിരിച്ചു പോകും.. പിന്നെയൊരു ഒന്നര വർഷം കഴിഞ്ഞു വരും.. എന്നേയും കൂടെ കൊണ്ടു പോകാൻ.. ”

അഭി വീണ്ടും പറഞ്ഞു…

” അതോണ്ടാണോ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നിച്ഛയം നടത്തിയത് ”

അർജുൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു…

” അതേ.. ഞാൻ ചെന്നതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ പെണ്ണുകാണാൻ വന്നു.. രണ്ടു പേർക്കും ഇഷ്ട്ടപെട്ടത് കൊണ്ടും ഏട്ടന് തിരിച്ചു പോകേണ്ടത് കൊണ്ടും സൺ‌ഡേ തന്നെ എന്ഗേജ്മെന്റ് നടത്തി.. അതികം ആരെയും അറിയിച്ചില്ല.. കല്യാണം എല്ലാരേം അറിയിച്ചു നടത്താമെന്ന എല്ലാരും പറഞ്ഞതു… ”

അഭി ചെറിയൊരു നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു..

” അപ്പോൾ ഒന്നര വർഷം കഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ കഴുത്തിൽ കുരുക്ക് വീഴുവല്ലേ.. ”

അജോയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു… അതിനു അഭിയോന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു…

” അല്ലടി നിനക്കൊരു ചേച്ചിയില്ലേ.. ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞോ.. ആ കാര്യം നീ ഇതു വരെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.. ”

രെമ്യ പെട്ടെന്ന് ഓർത്തപോലെ ചോദിച്ചു…

” ഇല്ല ചേച്ചിയ്ക്ക് എട്ടിന്റെ പണി കിട്ടിയിരിക്കുവാ.. ഇരുപതാമത്തെ വയസിൽ അവളുടെ കല്യാണം നടക്കണമെന്നായിരുന്നു.. അന്നത് നടന്നില്ല.. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം അറിഞ്ഞില്ല.. അതൊണ്ടിനി ഇരുപത്തെട്ടു വയസ് കഴിയണം അവളുടെ കല്യാണം നടക്കാൻ.. അങ്ങനെയാ ജാതകത്തിൽ…

അതാണ് ഇപ്പോൾ എനിക്കും പണിയായത്, എന്റെ ജാതകത്തിൽ ഇരുപത്തി നാലിനു മുൻപ് നടക്കണമെന്നു.. അതോണ്ടാ ഈ ആലോചന പെട്ടെന്ന് വന്നത്.. ഇല്ലേൽ കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞേ വരുവോള്ളായിരുന്നു… ”

അഭി പറഞ്ഞു..

” അപ്പോൾ നിനക്ക് ആ ചേട്ടനെ നേരത്തെ അറിയാമൊ.. ”

” മ്മ്.. എന്റെ അച്ഛന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മകനാണ്.. ചെറുപ്പത്തിൽ ഞങ്ങളെല്ലാരും ഒരുമിച്ചാണ് സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നത്.. അങ്ങനെ ഇഷ്ട്ടപെട്ടു വന്നു ചോദിച്ചതാ, അച്ഛയോട് അറിയാവുന്ന ഫാമിലിയായത് കൊണ്ടും എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൂട്ട്കാരനായത് കൊണ്ടുമാ ഇതു തന്നെ ഉറപ്പിച്ചത്… ”

അഭി, പറഞ്ഞു ഇത്രയുമായപ്പോഴേക്കും ബെല്ലടിച്ചത് കൊണ്ട് എല്ലാരും ക്ലാസ്സിലേക്കു പോയി കൂടെ തകർന്ന മനസുമായി നവിയും….

തുടരും…

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു സത്യമായിരുന്നു അഭിയുടെ കല്യാണമുറപ്പിച്ചു.. പാവം എന്റെ അഭി 😔

ഈ പാർട്ട്‌ അത്ര ശെരിയായെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. ഒന്നാമത് വയ്യായിരുന്നു.. പിന്നെ ഫോൺ ചെറുതായി പണിതന്നു കൊണ്ടിരിക്കുവാ.. ഓരോ വക്കും ടൈപ് ചെയ്തു നാലഞ്ചു സെക്കൻഡ് കഴിയുമ്പോഴാണ് വരുന്നത്.. അതോണ്ട് തന്നെ നാലഞ്ചു മണിക്കൂറെടുത്തു ഇത്രയും ടൈപ് ചെയ്യാൻ..

പെട്ടെന്നെഴുതിയതാണ് തിരുത്തിയിട്ടില്ല..അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയാൻ മറക്കരുതെ…

 

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 1

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 2

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 3

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 4

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 5

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 6

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 7

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 8

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 9

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 10

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 11

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 12

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 13

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 14

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 15

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 16

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 17

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 18

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 19

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 20

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 21

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 22

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 23

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 24

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 25

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 26

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 27

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 28

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 29

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 30

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 31

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 32

Comments are closed.