Novel

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 31

Pinterest LinkedIn Tumblr
Spread the love

നോവൽ
എഴുത്തുകാരൻ: ബിബിൻ എസ് ഉണ്ണി

” അല്ല നിനക്കെന്നോടെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടു ”

കുറച്ചു ദൂരം നടന്നതും നവി അഭിയോടു ചോദിച്ചു…

” നവി ഞാൻ.. ഞാനത് പറയാം. പക്ഷെ നീ അതു കേട്ട് കഴിഞ്ഞു കളിയാക്കരുത്.. ”

അഭി അവനോടു പറഞ്ഞു…

” അപ്പോൾ എന്തോ പൊട്ടത്തരമാണല്ലേ..”

നവിയൊരു ചിരിയോടെ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു..

” നവി.. ”

” ഓ.. സോറി ഞാൻ കളിയാക്കില്ല.. നീ പറ.. ”

അഭി കുറച്ചു കലിപ്പിൽ വിളിച്ചതും നവി ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” അതു നവി, ഇതു… ഞാൻ… എങ്ങനെ എനിക്ക്…പറയണമെന്നു…അറിയില്ല.. പക്ഷെ.. ”

” എന്റെ അഭി നീ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്.. എന്തായാലും തെളിയിച്ചു പറ… എന്നാലല്ലേ എനിക്ക് മനസ്സിലാകു ”

നവി നടത്തം നിർത്തി അഭിയുടെ മുന്നിൽ കേറി നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

” എന്റെ നവി നീ ഇങ്ങനെ എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി നിൽക്കല്ലേ പ്ലീസ്.. എനിക്ക് എന്നേ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… ”

അഭി നവിയിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” എന്താ.. ”

അഭി പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാക്കാത്ത പോലെ നവി ചോദിച്ചു…

” i love you ”

” വാട്ട്‌.. ”

” അതേ നവി, എനിക്ക്.. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്… ആ ഇഷ്ട്ടം എന്ന് മുതലാണ്, നിന്നോട് തോന്നിതുടങ്ങിയതെന്നറിയില്ല, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ എന്റെ ജീവനക്കാളേറേ സ്നേഹിക്കുന്നു.. ”

” അഭി.. നീ… ”

” അതേ നവി… ഞാൻ.. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.

പലപ്പോഴും നിനക്ക് എന്നോടുള്ള കെയറിങ്ങും, എന്റെ ഏതാഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരുന്ന, എപ്പോഴും എന്ത് കാര്യത്തിനും കൂട്ട് നിൽക്കുന്ന ഏത് പാതിരാത്രിയിൽ വേണേലും ധൈര്യമായി വിളിക്കാവുന്ന,

ഒരു പെണ്ണിനോടും മോശമായ പെരുമാറ്റമോ നോട്ടവോ നോക്കാത്ത, ഫ്രണ്ട്സിനു വേണ്ടി എന്തും ചെയുന്ന നിന്നോട് എനിക്ക് തോന്നിയാ പ്രണയം..

ഇനിയെങ്കിലും നിന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ എന്റെ ചങ്ക് പൊട്ടി പോകുമെന്നു തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ് ഇപ്പോൾ നിന്നോടിത് പറഞ്ഞതു… ”

അഭി നവിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ അഭി പറഞ്ഞതിന് എന്ത് മറുപടി കൊടുക്കണമെന്നറിയാതെ അവൻ നിന്നു…

” നവി… എനിക്ക് അങ്ങനെ വല്ല്യ പൈങ്കിളിയൊന്നും വരില്ല, ഞാൻ എനിക്ക്… എന്റെ മനസിൽ തോന്നിയ കാര്യം അതേപോലെ പറഞ്ഞു അത്രയുള്ളൂ.. ”

അഭി വീണ്ടും അവനോടു പറഞ്ഞു..

” നവി.. ”

കുറച്ചു നേരമായിട്ടും നവിയുടെ അടുത്ത് നിന്നും മറുപടിയൊന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അഭി വിളിച്ചു…

” സോ… സോറി.. അഭി.. നിന്നോടിപ്പോൾ എന്ത്‌ പറയണമെന്നറിയില്ല… എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ്.. പക്ഷെ അതൊരിക്കലും നീ കരുതുന്നപോലെയൊരു ഇഷ്ട്ടമല്ല..

നീ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്.. രെമ്യയെ പോലെ, ആതിരയെ പോലെ.. അല്ലാതെ… അല്ലാതെ ഇതു വരെ ഞാൻ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല…

നിന്റെ കൂടെ എല്ലാം കാര്യത്തിനും ഞാൻ നിന്നു തന്നതും ഒരു ഫ്രണ്ടിനോട്‌ ചെയുന്ന കാര്യമയത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.. അതിപ്പോൾ ആതിരയൊ രെമ്യയൊ പറഞ്ഞാൽ പോലും ഞാനതു ചെയ്യും പക്ഷെ… അതൊക്കെ ”

നവി, അഭിയെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു, ഇത്രയുമായപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു… നവി ഇങ്ങനെ പറയുമെന്നു അവൾ കരുതിയില്ലായിരുന്നു…

” സാരമില്ല നവി, നിന്നെ മനസിലാക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റി പോയി.. നിന്റെ മനസ് കാണാതെ ഞാൻ.. ഞാനിങ്ങനെയൊന്നും പറയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു… സോറി നവി…

നീ എപ്പോഴോ എന്റെ മനസിൽ കേറി കൂടിയതാ, എന്നാലും ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നെ ശല്യം പെടുത്തുകയൊന്നു മില്ല… നിനക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, എന്റെ വല്ല പൊട്ടത്തരമായി കൂട്ടിയാൽ മതി.. ”

അഭി അവളുടെ മുഖത്തു ചിരി വരുത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, പക്ഷെ അതിലും അവൾ തോറ്റു പോയിരുന്നു…

” സോറി, അഭി… എനിക്ക് നിന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിയില്ല.. കാരണം എനിക്ക് എന്റെ പെണ്ണിനെ കുറിച്ച്, കുറച്ചു സങ്കൽപ്പങ്ങളുണ്ട്…

ചിലപ്പോൾ എന്റെ പൊട്ടത്തരമായിയൊക്കെ അതു കേൾക്കുന്നവർക്കു തോന്നാം പക്ഷെ ജീവിതം, അതൊന്നല്ലേയുള്ളൂ,

അതു നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ നടത്തി തന്നെ ജീവിക്കണം.. എന്നാണ് എന്റെയൊരു കൺസെപ്റ്റ്.. ”

നവി പറഞ്ഞു..

” എന്തൊക്കെയാ നവി നിന്റെ, ഭാവി ഭാര്യയാകാൻ പോകുന്ന പെൺകുട്ടിയെപറ്റിയുള്ള സങ്കല്പങ്ങൾ.., നീ പറ.. എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ അതു പോലെ മാറാൻ കഴിഞ്ഞേങ്കിലോ.. ”

അഭി കുറച്ചു പ്രേതീഷയോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു..

” നമ്മുടെ ഇഷ്ട്ടങ്ങളൊക്കെ മറ്റൊരാളെ അടിച്ചേൽപ്പിക്കരുത്, അതു അവർ തന്നെ ഇഷ്ട്ടത്തോടെ ചെയേണ്ട കാര്യമാണ്, എന്നാലേ അതിനൊരു പൂർണ്ണതയും സംതൃപ്തിയും വരൂ… എനിക്ക് അതാണിഷ്ടം.. ”

നവി പറഞ്ഞു… അതു കേട്ടതും അഭിയുടെ മുഖം പിന്നെയും വാടി..

” എന്നാലും പറ നവി.. ”

അഭി മങ്ങിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

” അതിപ്പോൾ പറയാനാണെൽ, അ കുട്ടി വല്ല്യ സുന്ദരിയാകണമെന്നുമില്ല…

ബാഹ്യമായ സൗന്തര്യത്തിനു പുറകെ പോകത്തവളായിരിക്കണം, എന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഏട്ടനെയും ഏട്ടത്തിയെയുമൊക്കെ സ്വന്തം വീട്ടുകാരെ പോലെ കാണുന്നവാളയാരിക്കണം..

അല്ലാതെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അടുത്ത ദിവസം തന്നെ വേറെ വീട് വച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ താമസം മാറ്റമെന്നു പറഞ്ഞു നിർബന്ധിക്കുന്നവളായിരിക്കരുത്,

എന്നാ എന്ത്‌ കാര്യത്തിനും സ്വന്തമായിയൊരു അഭിപ്രായമുള്ളൊരു പെണ്ണായിരിക്കകയും വേണം, എന്നാൽ അൽപ്പം സ്വല്പം പൊട്ടത്തരം വിളിച്ചു പറയുന്നവളുമായിരിക്കണം…

പിന്നെ എനിക്കിഷ്ടം എപ്പോഴും നാടൻ വേഷങ്ങളാണ്, അതു കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ഭാര്യയാകാൻ പോകുന്നവൾ നാടൻ വേഷങ്ങൾ ഇഷ്ട്ടപെടുന്നവളായിരിക്കണം,

അതും മറ്റാരും പറയാതെ സ്വന്തം ഇഷ്ട്ടപ്രെകാരം ഇഷ്ട്ട പെടുന്നവളായിരിക്കണം.

ഇതൊന്നും കൂടാതെ എന്നോട് വളരെ ഫ്രണ്ട്ലിയായിരിക്കണം… പിന്നെ കുറച്ചൂടെ വെക്തമായി പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ ആതിരയെ പോലെ..

എന്ന് വച്ചു അവളെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഇതു വരെ കണ്ടിട്ടില്ലട്ടോ… നിനക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലാക്കാൻ പറഞ്ഞുന്നെയുള്ളൂ…

പിന്നെ ഇതൊക്കെ കൂടാതേ, എനിക്കുള്ള ആളെ ഞാൻ തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ചു അവളുടെ പുറകെ കുറേ നാൾ നടന്നു പ്രണയിക്കണം.. അങ്ങനെ കുറച്ചുണ്ട്… ”

നവി പറഞ്ഞു അഭിയെ നോക്കി…

” ഇതൊക്കെ എനിക്കും ചെയ്യാവുന്ന കാര്യമല്ലേയുള്ളൂ.. ”

” ടി.. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ.. എന്റെ ഇഷ്ട്ടപ്രകാരം, സ്വന്തം ഇഷ്ട്ടം മാറ്റുന്ന പെണ്ണിനെയല്ല എനിക്ക് വേണ്ടത്.. അങ്ങനെ ചെയുമ്പോൾ അവിടെയൊരു അടിമത്ത്വം വരും.. അതെനിക്കിഷ്ടമല്ല… ”

നവിയൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു…

” അപ്പോൾ നിനക്ക് എന്നേ ഒരിക്കലും ഇഷ്ട്ടപെടില്ലല്ലേ, നിന്റെ സങ്കല്പങ്ങളിലേ കുറച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ്..

അതൊക്കെ പോട്ടേ…. എന്റെ മനസിൽ തോന്നിയ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞൂന്നേയുള്ളൂ.. പിന്നെയൊരു നഷ്ടബോധം വരരുതല്ലോ… ”

ഇതും പറഞ്ഞു നവിയെ നോക്കിയൊരു വിളറിയ ചിരിയും നൽകി ആരെയും നോക്കാതെ അഭി മുന്നോട്ടു പോയി…

” നവി, അഭി എന്ത്യേ പോയോ.. ”

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞതും ആതിര വന്നു നവിയോടു ചോദിച്ചു.. അപ്പോഴാണ് താനിപ്പോഴും അഭി പോയ വഴിയെ നോക്കി നിൽക്കുവാണെന്ന് നവിക്ക് തോന്നിയത്…

” അ.. അവൾ പോയി.. ”

നവി ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും നടന്നു, അപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരും വന്നിരുന്നു.. രെമ്യയും ആതിരയും നവിയോടു ബൈ പറഞ്ഞു ഹോസ്റ്റലിലേക്കു പോയി..

അർജുനും അജോയും നവിയും കൂടെ അവരുടെ ഹോസ്റ്റലിലേക്കും പോയി… അന്ന് രാത്രി അഭിയുടെ പതിവ് കാൾ നവിയെ തേടി എത്തിയില്ല… അവനും അതു വല്ല്യ കാര്യമാക്കിയില്ല…

അടുത്ത ദിവസം നവിയും അജോയും അർജുനും കോളേജ് ഗെയ്റ്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ പതിവിന് വിപരീതമായി രെമ്യയും ആതിരയും മാത്രമെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു…

” ഇന്ന് അഭി എവിടെ പോയി.. ”

അഭിയെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് നവി ചോദിച്ചു..

” അവൾക്കു തലവേദനയാണെന്ന് പറഞ്ഞു വന്നില്ല.. ”

ആതിര പറഞ്ഞു..

” എന്നിട്ട് മെഡിസിൻ കൊടുത്തോ.. ”

നവി വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു..

” അതൊക്കെ കൊടുത്തു.. ഞങ്ങളും അവിടെയിരിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞതാ. പക്ഷെ അവള് സമ്മതിച്ചില്ല… ക്ലാസ്സ്‌ മിസ്സ്‌ ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ ഓടിച്ചു ”

രെമ്യ അവരോടു പറഞ്ഞു.. പിന്നെയവർ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ ക്ലാസ്സിലേക്കു പോയി…

അന്നത്തെ ദിവസം എല്ലാവർക്കും സാധാരണയൊരു ദിവസം പോലെയായിരുന്നങ്കിലും നവിക്ക് മാത്രം എന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപെടുന്ന പോലെ തോന്നി…

ക്ലാസ്സിലൊന്നും അവനു ശ്രെദ്ധിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…

അഭി വരാത്തതിന്റെയാണോ അതൊ താൻ തലേ ദിവസം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊർത്താണോ അവൾ വരാത്തത്..

എന്നുള്ള പല ചിന്തകളും നവിയുടെ മനസിൽ കൂടെ കടന്നു പോയി… എങ്ങനെയൊ ഒരു വിധത്തിൽ വൈകുന്നേരം വരെ നവി ക്ലാസ്സിൽ പിടിച്ചിരുന്നു…

” ടി ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്നു അഭിക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് വിളിക്കണം.. കുറവുണ്ടെൽ അവളുമായി പാർക്കിൽ വരണം.. ”

ആതിരയും രെമ്യയും വൈകിട്ട് ഹോസ്റ്റലിലേക്കു പോകാൻ നേരം നവി അവരോടു പറഞ്ഞു…

” ശെരി നവി.. ബൈ.. ”

ഇതും പറഞ്ഞു ആതിരയും രെമ്യയും ഹോസ്റ്റലിലേക്കു പോയി…

” ഹലോ.. നവി.. അഭിക്ക് ഇപ്പോൾ കുറവുണ്ട്.. എന്നാൽ പുറത്തേക്ക് പോകേണ്ടന്നാ വാർഡൻ പറഞ്ഞത്… ”

ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്നതും ആതിര നവിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…

” ആ ശെരിയന്നാൽ, നാളെ കോളേജിൽ വരുമ്പോൾ കാണാം.. ”

ഇതും പറഞ്ഞു നവി കാൾ കട്ടാക്കി… അന്ന് വൈകുന്നേരവും അഭിയുടെ കോൾ നവിയെ തേടിയെത്തിയില്ല.. അവൻ വിളിച്ചെങ്കിലും അഭി അ കോൾ എടുത്തില്ല…

അടുത്ത ദിവസം പതിവുപോലെ അഭിയും രെമ്യയും ആതിരയും നവിയെ കാത്തു കോളേജിൽ ഗെയ്റ്റിൽ നിന്നിരുന്നെങ്കിലും അഭിയുടെ കയ്യിൽ കോളേജ് ബാഗിന് പകരം ട്രാവൽ ബാഗ് ആയിരുന്നു..

” നീ ഇതെവിടെ പോകുവാ.. അഭി.. ”

അഭിയുടെ കൈയിലെ ബാഗു കണ്ടു അജോ ചോദിച്ചു…

” ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാ, ഇന്നലെ അച്ഛൻ വിളിച്ചു പെട്ടെന്ന് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.. അവിടെ എന്തോ അത്യാവശ്യമുണ്ടെന്നു…”

അഭിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

” നേരത്തെ പറയുവായിരുന്നേൽ ഞാനും കൂടെ വരായിരുന്നല്ലോ.. ”

നവി അവളോട്‌ ചോദിച്ചു…

” ഓ.. ഇനി ഒറ്റയ്ക്കും പോയി പടിക്കണ്ടേ, എപ്പോഴും എല്ലാവരും കൂടെ കാണുമെന്നു പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. ”

അഭി നവിയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

” എന്നാ ശെരി ചെന്നിട്ടു വിളിക്ക്.. അല്ല ഈ സമയത്തു ട്രെയിനുണ്ടോ.. ”

അർജുൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു..

” അറിയില്ല റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നു അന്വേഷിക്കാം.. ഇല്ലേൽ ബസിന് പോകണം..”

അഭി പറഞ്ഞു…

“എന്നാ ഞാനും കൂടെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ വരെ വരാം.. ”

നവി പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു… അവന്റെ മനസ്സിലപ്പോൾ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാണ് പെട്ടെന്ന് അഭി നാട്ടിലേക്കു പോകുന്നതെന്നായിരുന്നു..

” അതൊന്നും വേണ്ട.. നിനക്ക് കൂടെ ക്ലാസ്സ്‌ മിസ്സാകും എന്നാ ശെരി നിങ്ങൾ പൊക്കോ.. ഞാനും പോകുവാ… അപ്പോൾ നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞു കാണാം.. ”

അഭിയൊരു ചിരിയോടെ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടു തിരിച്ചു നടന്നു… അഭിയെ നോക്കി നിന്ന ശേഷം നവിയും തിരിഞ്ഞു കോളേജിലേക്കു നടന്നു…

തുടരും….

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 1

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 2

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 3

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 4

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 5

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 6

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 7

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 8

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 9

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 10

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 11

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 12

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 13

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 14

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 15

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 16

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 17

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 18

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 19

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 20

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 21

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 22

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 23

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 24

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 25

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 26

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 27

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 28

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 29

💕അഭിനവി💕 ഭാഗം 30

Comments are closed.